Jaarlijkse uitstap naar
Duitsland
Zaterdag 17 oktober werd er onmenselijk vroeg (7h in de ochtend!) afgesproken aan de carwash in Oostakker. Reden tot deze marteling? Een weekendje uit in de Duitse Eifel, net voorbij de Luxemburgse grens, met de Damoi Kwai. Daarvoor kruipt een mens al eens vroeger uit zijn warm bedje natuurlijk!
Eens de troepenverzameling voltooid was, zette de mobilisatie zich in gang. In colonne tuften we naar Bastogne, een vaste stop op Damoi Kwai-uitstapjes. Velen herinneren zich deze legendarische stad als de plaats waar de Duitsers zich enkele decennia geleden de tanden op stuk beten, maar wij onthouden hier vooral het smakelijke ontbijt in Elba na een autorit van twee uur. Sommige reizigers hadden het geniale plan opgevat die rit wat op te fleuren met een tasje warme en vooral zelfgemaakte chocolademelk. Voor hen gingen deze twee uren dan ook bijzonder snel voorbij.
Niet veel later sjeesden we verder door het steeds heuvelachtiger wordende landschap, het middagmaal tegemoet. “Bei Anni” werd er immers een reeds op voorhand gekozen snack genuttigd, al dan niet vergezeld van enige geestesrijke dranken. In de Duitse volksmond ”Schnapps” genaamd. Er werd stevig gebunkerd en krachten opgedaan, daar onze eigenste gids Dirk nog een flinke wandeling op het programma gezet had!
Even omkleden in de auto bij gebrek aan klaargemaakte kamers en weg waren we! Er gaat niets boven een stevige kuitenbijter, moet onze gids gedacht hebben, want de eerste kilometers gingen direct bergop. Warme jassen en sjaals waren verre van nodig, de hellingen deden de lichaamstemperaturen snel stijgen. Al kan een plaatselijk drankje daar ook voor iets tussen zitten.
Gelukkig voor de jongere stappers onder ons kwam er algauw enige variatie en spanning in het landschap. Enkele knappe rotsformaties verfraaiden niet alleen het landschap, ze zorgden ook voor een glimlachje op ieders gezicht. We voelden ons zelfs even avonturier. Om al dat moois te kunnen bewonderen mag er natuurlijk ook al eens gepauzeerd worden. Enkele heerschappen, namen noem ik niet, hadden hier zelfs een speciaal clubje voor opgericht.
Maar bon, om het een beetje kort en leesbaar te houden, het was weer eens een prachtige wandeling zoals we ze alleen met de Damoi Kwai maken: aangenaam, prachtig landschap, gezellige sfeer en ietwat uitdagend. Achteraf verzamelden enkelen zich nog bij het nabijgelegen frituurtje, dat voor de gelegenheid een terras, een tap en zelfs een podium had uitgestald. Daar speelden dan enkele plaatselijke groepjes tot een stuk in de avond, maar zo laat maakten we het niet. We konden immers eindelijk onze kamers betrekken alvorens frisgewassen en – geschoren aan tafel te gaan...
Moe, voldaan en met een volle maag sloten we dan de zaterdagavond af.
Het hotel verraste ons 's anderendaags met een vrij rijkelijk gevuld ontbijtbuffet. Zacht gekookte eitjes, ontbijtgranen, fruitsap, charcuterie allerhande, broodjes, lekkere koffie… Het kon niet op. Er werd duchtig gegeten, het zonnetje priemde door de ruiten, de geur van versgezette koffie vulde de gelagzaal. Gezelligheid troef!
Enkele moedige gezinnen moesten echter na het deugddoende ontbijt reeds hun valiezen pakken, want zij zouden later die dag reeds de terugrit naar het Belgenland aanvatten. Maar niet voordat ze nog een mooie wandeling doorheen de Teufelsschlucht zouden maken! Gids Dirk troonde ons mee naar dit natuurkundig wonder en liet ons genieten van enkele knappe uitzichten in het zachte ochtendzonnetje. De temperaturen waren ons ook uitermate gunstig gezind, aangenaam wandelweer vergezelde ons op de wandeltocht.
Hierna reden we nog een laatste maal in colonne naar gasthuis Ernzerhof. Hier parkeerden we de voertuigen en wandelden we tot aan een klein kapelletje dat een prachtig panorama bood op Echternach. Een groepsfoto met dergelijk decor was dan ook obligatoire !
Van al dat gewandel krijgt een mens, en zeker een jitsuka, wel eens grote honger. Terug in het gasthuis bestelden we alvast ein großes Bier und ein Schnapps in afwachting van het middagmaal. Het moet gezegd, tafelen in Ernzerhof is een heel geslaagde bezigheid. De gastheer verzorgt zijn gerechten met grootste zorg en nauwkeurigheid, getuige daarvan de Ernzerhofplatte. Hierop serveert hij immers een grote verscheidenheid aan charcuterie, met enkele kleinere garneringen en als top of the bill een glaasje schnaps in het midden. Overheerlijk…
Na het middagmaal was de tijd om afscheid nemen helaas aangebroken. De werklustigen onder ons dachten dat ze nu wel genoeg geluierd hadden en gaven gas richting België. Doch bleven enkele levensgenieters nog “ter plaatse”, alleen reden zij naar Wallendorf met haar befaamde Brennerei… Tradities zijn er om in ere te houden!
De immer vrolijke Frau Hoffman begroette ons uiterst hartelijk en nodigde ons met een wijds gebaar uit aan haar tafel plaats te nemen. De muren verstopt achter kasten vol met schnapps en likeur, een passendere omgeving bestaat er niet… Dorstig werden de glaasjes verdeeld en gevuld. De een proefde de geniale Eierlikör, de ander verkneukelde zich bij het zien van de fles perenschnapps… Natuurlijk vergaten we het thuisfront niet! Er gaat niets boven een fles sterke drank om het tijdelijke scheiden te verzachten…
Na deze verlichtende episode in ons weekend waagden toch nog twee gezinnen (Senseï C met vrouw- en kindlief en onze trouwe Gids en zijn eega Martine) zich aan de rit huiswaarts. De weinige overblijvers trokken hierna dan maar richting hotel en bereidden zich voor op het Laatste Avondmaal. Natuurlijk werd er daarna ook nog een fris Duits pintje gedronken.
De maandagochtend was koud maar zonnig. Valiezen werden gepakt terug de koffer in geslingerd en de auto's reden naar een shoppingcenter in Luxemburg. Taxfree souvenirs kopen is immers een heel ontspannende activiteit en stond dus natuurlijk óók op het programma.
Aan alle mooie liedjes komt helaas een eind, zegt een huizenhoog cliché. Dit Damoi Kwai-weekend kon daar helaas niet aan ontsnappen. Na het taxfree shoppen werd er nog eens stevig geknuffeld en gezoend, vooraleer ieder zijn eigen weg ging. Maar het moet gezegd worden: de afwezigen hadden dik ongelijk!
Kiai!
Mathias De Meyer
<<Terug
